สังคมที่ “จงใจ” ใช้ยาพิษร่วมกัน

เช้าวันนี้เป็นวันที่หมดแรงสุดๆ จนแทบจะเป็นลมอยู่หลายรอบ ผลมาจากการรับประทานอาหารมื้อเย็นวานนี้ ก๋วยเตี๋ยว กับ ผัดไท ในละแวกหอหัก
ผลของการอยากออกไปกินอาหารข้างนอก เพื่อจะได้ถือโอกาสยืดเส้นยืดสายบ้างนั้นช่างน่าผิดหวังจริงๆ ผิดหวังยิ่งกว่าโผคณะรัฐมนตรีของนายก ผิดหวังยิ่งกว่าการซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาลในยามเศรษฐกิจในกระเป๋าฝืดเคือง ที่ตามมาหลังความผิดหวังคือความเศร้า และความเซ็ง ในการรับสภาพของสารพิษจากอาหารที่พร้อมใจกันแผลงฤทธิ์ในท้องของข้าพเจ้านั่นเอง
หลังจากที่เริ่มหันมาทำกับข้าวกินเองเมื่อปีที่แล้ว เพราะร่างกายสะท้อนว่ารับสารพิษมาเกินขนาดตั้งแต่เด็กจนสาวสวยแล้ว (อิอิ..) ซึ่งมีหลักฐานจากการบ่นในบล็อกของตัวเองในก่อนหน้านี้ ตอนนี้เวลาแบบนั้นได้มาถึงอีกครั้งหนึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นความสามารถพิเศษ หรือว่าเป็นกรรมที่อ่อนไวกับสารพิษ รู้สึกทรมานกับมันมากกว่าเพื่อนๆหรือคนอื่นๆที่เขาก็กินเช่นเดียวกัน หรือบางทีคนอื่นอาจไปแผลงฤทธิ์ตอนแก่กว่านี้หรือเปล่านะ
ข้าพเจ้าจะขอบรรยายอย่างละเอียดเลยละกันว่า ก๋วยเตี๋ยว และผัดไท ที่ว่านั้นมีหน้าตายังไง เพื่อให้ทุกท่านเห็นภาพ
เริ่มจากก๋วยเตี๋ยว ร้านนี้เพิ่งเปิดใหม่ในซอย เราก็กะว่าจะเป็นความหวังใหม่ เหมือนกับได้นายกใหม่ อู อย่านอกเรื่อง! หวังว่าจะมีร้านที่กินแล้วไม่เกิดอาการเหมือนกับเกือบทุกร้านที่เสี่ยงชีวิตกินในซอยก่อนหน้านี้ ผลปรากฏว่าช่างสามัคคีกันดีมาก เริ่มจากน้ำก๋วยเตี๋ยวที่คาดว่าจะใช้ผลชูรสสองห่อใหญ่ๆเทลงไปในน้ำร้อนที่ติ๊ต่างเรียกว่าน้ำซูป (เคยแอบเห็นของจริงมาแล้ว ขนหัวลุกเลย) ลูกชิ้น เนื้อ เครื่องใน ที่ถูกแช่แล้วกรุบกรอบ (ไม่รู้ใช้สารอะไรไม่เชี่ยวชาญ ไปเรียนต่อเรื่องนี้ดีมั๊ยเนี่ย!) สารฟอกสีให้ขาวจั๊ว ถั่วงอกที่ทั้งขาว และแข็ง (สารฟอร์มาลีน เมื่อไม่แน่ใจว่าสะกดถูกหรือเปล่าเลยไปเช็คกับเน็ตดู ปรากฏไปรู้เพิ่มมาว่า มันเป็นสารก่อมะเร็ง เหอๆ)
เพราะความตะกระแท้ๆ หิวจนตาลาย คิดว่าความรู้สึกคำแรกของผงชูรส และเนื้อที่เปื่อยยุ่ยผิดปกตินั้นจะเป็นอันตรายน้อยกว่าโรคกระเพาะอาหาร เธอเลยกินจนหมดเลย นี่ยังไม่รวมบรรดาเรื่องคุณภาพของเครื่องปรุงนะ และแล้วเมื่อก้าวออกจากร้านก็เริ่มอาการคอแห้ง [...]

Read Full Post »