ในภาวะน้ำท่วมเช่นนี้ อาหารเป็นปัจจัยหลักสำคัญประการหนึ่งที่เป็นตัวแปรสำคัญในการตัดสินใจว่าเราจะย้ายออกไปตั้งหลัก หรือปักหลักสู้กันต่อไป หากยืนยันที่จะอยู่ต่อให้ได้นานที่สุด สิ่งที่ต้องเตรียมคือเสบียง การเตรียมเสบียงรับมือควรวางแผนเอาไว้เป็นขั้นตอนเพื่อความรัดกุม เริ่มไล่ไปตั้งแต่
- ขั้นที่ 1 อาหารสด เก็บไว้ในตู้เย็น เพื่อประกอบอาหารได้วันต่อวัน เช่น ไข่ ผัก เนื้อหมู เนื้อปลา เป็นต้น หากน้ำยังไม่ท่วมถึง เราควรหาอาหารสดรับประทานให้ได้ทุกวัน ยังไม่จำเป็นจริงๆยังไม่ต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป
- ขั้นที่ 2 นำอาหารสด มาทำให้เป็นอาหารพร้อมทาน เก็บไว้กินได้ 3-4 วัน (ในกรณีืีที่ไฟฟ้ายังไม่ตัด ตู้เย็นยังใช้งานได้) เช่น คั่วกลิ้ง (อาหารภาคใต้), ผัดพริกแกง (อาหารภาคกลาง), น้ำพริกมะขาม (อาหารใต้) เป็นต้น ในกรณีที่น้ำท่วมออกไปไหนไม่ได้และยังไม่โดนตัดไฟ
- ขั้นที่ 3 ทำอาหารแห้ง โดยใช้หลักการถนอมอาหาร อันนี้กินได้เป็นเดือน เช่น น้ำพริกตาแดงแห้ง (อาหารเหนือ), ผงโรยข้าว (ประยุกต์มาจากอาหารญี่ปุ่น), ทำเนื้อแดดเดียว เป็นต้น วิธีเก็บคือใส่ในกล่องวางไว้นอกตู้เย็นได้ อาหารแห้งจำพวกนี้จะไม่เสียง่าย
- ขั้นที่ 4 เตรียมวัตถุดิบ อื่นๆ เช่น
- เตรียมเครื่องปรุงของแห้งไว้ โดยคิดเมนูเอาไว้ก่อนเลยว่าจะทำอะไร เช่น ต้มโคล้ง ใช้ พริกแห้ง, ข่า-ตะไคร้-ใบมะกรูด (ตากแห้ง), ปลาแห้ง, เกลือ, น้ำปลา, หอมแดง เป็นต้น
- เตรียมเชื้อเพลิง ในการประกอบอาหารหากไฟดับ เช่น แก๊ส, เตาถ่าน และเตรียมน้ำไว้ประกอบอาหาร เป็นต้น
สิ่งที่จะทำให้เราสามารถมีชีวิตอยู่ได้อย่างมีคุณภาพ คือการเตรียมตัว ด้วยการฝึกสังเกตุ ฝึกทำอาหาร สนใจเรื่องสมุนไพรไทย รู้จักนำภูมิปัญญาที่มีมาแต่บรรพบุรุษมาใช้ เช่น การทำน้ำพริก การทำเนื้อแดดเดียว หรือประยุกต์แนวคิดจากการรับวัฒนธรรมอาหารจากญี่ปุ่น เช่น ผงโรงข้าว, ข้าวห่อสาหร่าย
เชื่อว่าเราน่าจะสามารถปักหลักสู้กับน้ำท่วมได้ไม่ต่ำกว่า 1 เดือน
อย่างน้อยการอยู่ได้ด้วยตนเองได้นานที่สุด ก็ลดความชุลมุน ลดภาระของประเทศไปได้เยอะ
