บทกวีเรื่องเวลา ของอาจารย์อังคาร กัลยาณพงศ์

ทั่วหล้านี้มีแววตา

จากฟากฟ้าคอยเฝ้าจ้อง

มองเวลานาทีทอง

ของทุกคนบนแดนดิน

เกิดชาติหนึ่งปรารถนาอะไร

ฤาใจเลวเหลวเปล่าสิ้น

ทำต่างต่างตามอย่างเคยชิน

กินแต่กากเดนชีวา

วันนี้มีแง่คิดอะไร

นฤมิตรใจถึงทิพย์ขลังกล้า

สร้างแววแก้วมณีให้ปัญญา

เพื่อค่าอมตะวิญญาณ

เวลาจะมาเฉกหมู่หนอน

บ่อนกินมิ่งขวัญสั่นสะท้าน

มัวหลงเหลิงระเริงสราญ

กิเลสมารจะมาฆ่าตาย

เมาเงินทองลำพองอำนาจ

แท้ทาสปราชัยไร้จุดหมาย

แววชีวิตจะแตกแหลกละลาย

อับอายเสียดายแรงหายใจ

ตื่นฟื้นเถอะแสวงรมณีย์

ณ โลกนี้มีจริงและแจ่มใส

แต่สิ่งนั้นซ่อนไกลแสนไกล

ในห้วงทิพย์โพธิญาณ

ปฏิบัติสัจจะสุนทรีย์

ปฏิรูปชีวีมีแก่นสาร

สังเวยรักแด่จักรวาล

เพื่อศาลติสุขเสมอไป

กู้ใจขึ้นไปเสมอดาว

แวววาวนฤมิตรผ่องใส

มุนึกฝึกปรือหฤทัย

ในปรัชญาวิสุทธิ์วิมุติเอย

เตือนสติได้มากจริงๆ อ่านแล้วใจนิ่ง ขอบคุณจริงๆค่ะ ^^

อ้างอิงจาก : เอกสารประกอบการบรรยายของคุณหมอวิชัย โชควิวัฒ ในงานสมัชชาสุขภาพแห่งชาตื 2553

ให้ความเห็น

Filed under ปรัชญา ศาสนา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s