การทุ่มเถียงระหว่างอารมณ์และเหตุผล

บ่อยครั้งที่เหตุผล กับอารมณ์มีปากเสียทะเลาะกันอย่างดุเดือดเลือดพล่าน
บ่อยครั้งที่ทั้งคู่เสียต้องเสียน้ำตา ให้กับทิฐิของตัวเอง และทิฐิของอีกฝ่าย
หลายครั้งที่จบลงด้วยคำขอโทษ บาดแผล ความเศร้าระทม ความฝังใจ เราต้องเผชิญกับความ “อดทน” และเราต้องทำใจยอมรับการให้ “อภัย” ซึ่งกันและกัน เราต้องเพิ่ม “การรับฟัง” “การทำความเข้าใจ” ให้มากที่สุด มากพอที่จะเห็นทางออก
ผนวกกับความ “เมตตา” และคิดถึงคำพูดดีดีจากหนังซักเรื่อง เช่น เราโกรธ เกลียด บ่น ด่าได้มากที่สุดที่จะทำได้ แต่สุดท้ายเราต้องปล่อยมันไป (ในฉากใกล้ตาย) จากเรื่อง Benjamin Button
ซึ่งเรื่องบางอย่างเราก็ต้องปล่อยมันไปจริงๆ สุดท้ายเมื่อผ่านเรื่องที่ว่ามาทุกอย่างด้วย “เวลา” ผู้ทำหน้าที่เป็นสารถี นำพาเราไปด้วยตั๋วเที่ยวเดียว
การ “ทำใจ” ปลงต่อความจริงของโลก ยอมรับในความแตกต่างที่เป็นเอกลักษณ์ของทุกสิ่ง การปรับตัว การเติมเต็ม การพยายามหาทางออกเชิงบวกจึงน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด เพื่อให้วาทกรรมระหว่างเหตุผล และอารมณ์ยุติ

Read Full Post »

พันธนาการของประชาธิปไตย

ยังจำได้เมื่อครั้งจากตำราเรียนเมื่อครั้งยังอยู่ชั้นปฐม-มัธยม ที่ระบุในหนังสือเรียนให้จดจำว่า ประเทศไทยเป็นยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตย
ตอนนี้ได้มาอยู่ใจกลางประเทศ มีคำถามผุดขึ้นในใจทุกเวลาที่ได้ยินคำว่าประชาธิปไตย ประชาธิปไตย ของประเทศไทยตอนนี้เป็นแบบไหน
คำจะมีความหมายอย่างไรก็ได้ สำคัญที่การปฏิบัติ ประชาธิปไตยที่ซื้อเสียงและตกเป็นทาสนายทุนมาหลายสิบปี นี่คือประชาธิปไตยหรือเปล่า?
แม้ประเทศไทยจะเป็นประเทศกำลังพัฒนา ตามหลังอเมริกาเป็นร้อยปีเรื่องความเป็นประชาธิปไตย แต่ปัจจุบันก็ไม่น่าจะกำลังถอยหลังเข้าคลองอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

Read Full Post »