ช่วงหลังๆต้องทำอาหารรับประทานเองมากขึ้น เพราะภูมิคุ้มกันลดลงร่างกายอ่อนแอ อันเนื่องมาจากการสะสมของสารพิษที่มีมาตั้งแต่เด็กจนโต เลยไวต่อสารพิษมากกว่าคนอื่น ซึ่งไม่ดีเลย หากได้รับสารพิษพวกนั้นเข้ามาจะแสดงผลรวดเร็วซึ่งก็ไม่ดีเลย เหอๆ จึงต้องหันมาทานผักให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ปัญหาก็คือเราจะไปหาผักปลอดสารพิษที่ไหนนะ ตอนนี้ก็เพิ่งพาผักที่ขายในห้างเป็นประจำเลย
เดือนที่แล้วดูรายการหนึ่งเรื่องผัก สะเทือนใจอย่างแรง สงสารชาวสวนที่เขาต้องทำให้ผักงามๆโดยที่ต้องใช้สารเคมีหลายตัว เสียสุขภาพ ดินก็เสื่อมคุณภาพ และสงสารผู้บริโภคที่ต้องรับประทานผักที่มีสารพิษ
ชาวสวนบอกว่าคนสั่งซื้อบอกว่าผักไม่สวย คนไม่ซื้อ แสดงว่าเราต้องบอกเขาว่าผักไม่สวยเราก็ซื้อปลูกแบบปลอดสารพิษดีกว่า
ผู้บริโภคผักอย่างเราจึงน่าจะรวมตัวกันออกมาให้คนปลูกเขาเห็นว่า ถ้าปลูกผักปลอดสารพิษแล้วเขาจะขายได้ วันนั้นชาวสวนเขาก็บอกว่า ถ้ามีความต้องการเท่ากับครึ่งหนึ่งของปัจจุบันเขาก็จะเปลี่ยนแปลงวิธีการ ปลูก แล้วน่าจะทำแผนที่ผักปลอดสารพิษกันให้เห็นจะจะไปเลยว่าเราจะสามารถหาซื้อได้ ที่ไหนบ้าง มีคนทำหรือยังน้า? อยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องหรือผู้มีความรู้ไปช่วยชาวสวนผักส่งเสริมให้ดี เป็นระบบคนตัวเล็กๆอย่างจอยจะได้มีผักปลอดสารพิษทาน อิ อิ
คิดๆ แล้วบางทีก็อยากกลับบ้านไปปลูกผักกินเองนะเนี่ย ! อาจจะต้องเริ่มลองปลูกในกระถางหลังห้องก่อนละ
ใช่ครับ …
ผู้บริโภคต้องสงสารตัวเองให้ได้ก่อน
ไม่ได้ผลักภาระนะ
แต่ต้องเริ่มตรงจุดนี้จริง ๆ