ยอมรับว่าเป็นคนหนึ่งที่ติดหนังเกาหลีอย่างชนิดที่ ว่ารอคอยให้ถึงวันเสาร์อาทิตย์เร็วๆ อยู่หลายเรื่องคือ แดจังกึม ตำนานจอมกษัตริย์เทพสวรรค์ เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา เป็นต้น ซึ่งจบไปแล้ว ก็เลยอดที่จะต้องมาตั้งคำถามว่าหนังเกาหลีนี่ดียังไง ทำไมอิชั้นจึงได้ติดได้ขนาดนี้
ไยเธอจึงติดหนังเกาหลี ?
เนื้อหาดี ให้ข้อคิดดีๆอยู่เกือบตลอด ถ้าเราฉุกคิดซักนิดจะได้แง่มุมที่ดีเยอะมาก
กระบวนการผลิตดี เค้าทำหนังได้ละเมียดละไมมาก แสดงให้เห็นว่าผ่านการคิดมาเยอะ
มีการร่วมมือกันระดับประเทศ ซึ่งเป็นนโยบายหนึ่งของ รัฐบาลเลย ว่าจะสอดแทรกเรื่องวัฒนธรรมเข้าไปในหนังรูปแบบไหน ทั้งๆที่วัฒนธรรมเกาหลีเป็นสิ่งที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ แต่ทำไมคนถึงได้รู้จักกันทั่วโลก นอกจากนี้ยังมีการระดมคนเก่งเรื่องการเขียนบทจากหลายประเทศ มีการลงทุนสร้างเมืองที่เอาไว้ให้ถ่ายทำ ได้ข่าวว่าคนไปเที่ยวมีมากเท่าๆคนกรุงเทพเลยทีเดียว เผลอๆอาจจะมากกว่า ทำรายได้เข้าประเทศได้มามหาศาล นับเป็นการลงทุนร่วมกันระหว่างรัฐบาลและเอกชน (เรื่องนี้แอบหยิบข้อมูลมาจากสัมมนาละครไทยที่เคยเข้าร่วมของที่ สสย.จัดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว)
ส่วนคำตอบที่ได้รับจากผู้ผลิต ที่ตอบคำถามว่าทำไมละครไทยจึงน้ำเน่า (แต่เราก็ติด) คือ ผู้ชมชอบแบบนี้ ต้นทุนสูง อยากให้รัฐสนับสนุนกองทุน เวลามีจำกัด ต้องเอาใจสปอนเซอร์(สังเกตุจากการที่ต้องมีโฆษณาแฝงอยู่ตลอด) ฝ่ายผู้ประพันธ์ก็บอกว่าบทถูกแก้จนไม่เหมือนเดิมแล้ว เป็นต้น
พักนี้ไม่ดูแล้วค่า เพราะกลัวติดเหมือนเคย (ถ้าไม่อยากติดก็อย่าดูตั้งแต่แรก อิๆ) ว่างๆจะเอาแง่มุมเรื่องโฆษณาแฝงมาแลกเปลี่ยนกันค่ะ ท่านใดชื่นชอบ หรือติดหนังเกาหลีอย่างดิฉันขอเชิญแลกเปลี่ยนนะคะ (ดิฉันจะได้มีพวก อิๆ)
Read Full Post »
แม้จะรู้ว่าความเห็นแก่ตัวนั้นทำให้ทุกข์ แต่เราก็ยังรู้สึกว่าเราเห็นแก่ตัว และทุกข์ คราวนี้ก็เลยเอาธรรมะของท่านพุทธทาสมาฝากอีกแล้วค่ะ (จากหนังสือ : ความนึกคิดชั่วขณะที่ต้องบรรทึกไว้ก่อนแต่จะลืมเสีย มีหนังสือธรรมะติดตัวอยู่เล่มเดียว แต่เนื้อหาในนี้มีมากมาย ยังคิดตามได้ไม่หมดเลย)
ข้อคิดอ่านแล้วสรุปเอาเอง
ตัวกู ของกู คือความเห็นแก่ตัว ทุกข์จึงมาจากการเห็นแก่ตัว เหตุเพราะยึดติด เป็นศัตรูภายในใจที่กำจัดได้โดยไม่ยึดติด (หน้า 142 หัวข้อ กำจัดศัตรูทั้งภายนอกภายในด้วยความไม่เห็นแก่ตัว)
ความเห็นแก่ตัว คือไม่อยากสูญเสีย หมดไป เป็นการเกลียดการหมดตัว มีอาการของนิวรณ์ กิเลส ที่สามารถทำให้เรากลายเป็นคนบ้าได้ เมื่อเราเห็นแก่ตัว เรากระทำการเห็นแก่ตัว สุดท้ายเราก็ทุกข์จากกรรมที่เกิดจากการเห็นแก้ตัวนั้น (หน้า 156 หัวข้อ การเห็นแก่ตัว ทำลายตัว)
คนในสังคมล้วนแต่ใช้เครื่องมือ วิทยาการ เทคโนโลยี ศิลปะ มาไว้ใช้เพื่อการหาประโยชน์เข้าตัวเอง เหตุของการทำลายธรรมชาติและทุกอย่าง (หน้า 157 หัวข้อ การเห็นแก่ตัว ทำลายโลก)
การศึกษาสอนให้คนฉลาด แต่ไม่สอนให้มีคุณธรรม ไม่ควบคุมความฉลาด ยิ่งฉลาดยิ่งอันตราย การสอนนักเรียนควรสอนให้ไม่เห็นแก่ตัว (หัวข้อ ความเห็นแก่ตัว(ควันหลง))
ความสุขอยู่ที่ไหน?
พยายามหาคำตอบจากหนังสือธรรมะ เผลอพลิกไปเจอด้านหลังเล่ม ท่านกล่าวว่า
ความสุขคือไม่ต้องการความสุข
ความดับทุกข์ต้องแลกเอาด้วยการไม่ต้องการความสุข
ดังนั้น ความสุขแท้ จึงมี เมื่อเราไม่ต้องการความสุข! นะโว้ย!
มาถึงตอนนี้ถึงขั้นทราบแล้วค่ะ [...]
Read Full Post »
ช่วงหลังๆต้องทำอาหารรับประทานเองมากขึ้น เพราะภูมิคุ้มกันลดลงร่างกายอ่อนแอ อันเนื่องมาจากการสะสมของสารพิษที่มีมาตั้งแต่เด็กจนโต เลยไวต่อสารพิษมากกว่าคนอื่น ซึ่งไม่ดีเลย หากได้รับสารพิษพวกนั้นเข้ามาจะแสดงผลรวดเร็วซึ่งก็ไม่ดีเลย เหอๆ จึงต้องหันมาทานผักให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ปัญหาก็คือเราจะไปหาผักปลอดสารพิษที่ไหนนะ ตอนนี้ก็เพิ่งพาผักที่ขายในห้างเป็นประจำเลย
เดือนที่แล้วดูรายการหนึ่งเรื่องผัก สะเทือนใจอย่างแรง สงสารชาวสวนที่เขาต้องทำให้ผักงามๆโดยที่ต้องใช้สารเคมีหลายตัว เสียสุขภาพ ดินก็เสื่อมคุณภาพ และสงสารผู้บริโภคที่ต้องรับประทานผักที่มีสารพิษ
ชาวสวนบอกว่าคนสั่งซื้อบอกว่าผักไม่สวย คนไม่ซื้อ แสดงว่าเราต้องบอกเขาว่าผักไม่สวยเราก็ซื้อปลูกแบบปลอดสารพิษดีกว่า
ผู้บริโภคผักอย่างเราจึงน่าจะรวมตัวกันออกมาให้คนปลูกเขาเห็นว่า ถ้าปลูกผักปลอดสารพิษแล้วเขาจะขายได้ วันนั้นชาวสวนเขาก็บอกว่า ถ้ามีความต้องการเท่ากับครึ่งหนึ่งของปัจจุบันเขาก็จะเปลี่ยนแปลงวิธีการ ปลูก แล้วน่าจะทำแผนที่ผักปลอดสารพิษกันให้เห็นจะจะไปเลยว่าเราจะสามารถหาซื้อได้ ที่ไหนบ้าง มีคนทำหรือยังน้า? อยากให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องหรือผู้มีความรู้ไปช่วยชาวสวนผักส่งเสริมให้ดี เป็นระบบคนตัวเล็กๆอย่างจอยจะได้มีผักปลอดสารพิษทาน อิ อิ
คิดๆ แล้วบางทีก็อยากกลับบ้านไปปลูกผักกินเองนะเนี่ย ! อาจจะต้องเริ่มลองปลูกในกระถางหลังห้องก่อนละ
Read Full Post »
