มันยากที่จะค้นหาว่า เรารู้สึกอย่างไร และต้องการอะไรในตอนนี้ ในเรื่องของความรัก
อาจยากกว่าตอนที่คิดจะรัก และเลิกรัก ซึ่งอาจฟันธงได้ว่าใช่หรือไม่ ได้หรือไม่ ต้องการหรือไม่ หรือแท้จริงแล้วต้องการอะไร?
บางที คำตอบของวันพรุ่งนี้อาจไม่ตรงกับวันนี้ และเมื่อวาน คาดหวังอะไรไม่ได้ เราไม่อาจรู้ได้เลย นอกจากการเตรียมใจยอมรับ
บางที การฝากความรู้สึกของเราเอาไว้กับใคร เราจะแน่ใจได้อย่างไรว่า เขาจะใส่ใจ และทะนุถนอมมันเอาไว้อย่างที่เราคาดหวัง
เช่นนั้น เราคงต้องเตือนตัวเองอยู่เสมอ ให้ดูแลความรู้สึกของตัวเองให้ดี และใส่ใจ ให้มากกว่าการไปคาดหวังจากใคร ที่เราคิดไปเองว่าเขารักเรา มันคงเจ็บปวด หากมีอะไรมากระทบให้หวั่นไหว
เราคงต้องค้นหาในนิยามที่เราอยากให้เป็นจริงๆ มากกว่านิยามของความคาดหวัง และความใฝ่ฝัน ความจริงไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ
บางทีเราอาจค้นพบ ในสิ่งที่คิดว่าเป็นจุดยืนสำหรับเรื่องนี้ มากกว่าการที่เราต้องเผชิญมันอย่างยากลำบากในตอนไม่ทันตั้งรับ
…กำแพงบางๆ ที่เคยใช้ปิดกั้นใจ ออกจากความทุกข์ใดใดที่เคยสร้าง อาจต้องถูกนำมาใช้อีกครั้ง การสงบสติอารมณ์อยู่กับตัวเอง อาจเป็นสิ่งที่จำเป็น ไม่เพียงทบทวน และสำรวจเท่านั้น คงต้องมีปราสาทที่แข็งแรง ปลอดภัยสำหรับหัวใจที่บอบบางนี้
ที่สุดแล้วสิ่งที่มีเหลืออยู่คือตัวเองเท่านั้น?
